Het moet er toch van komen. Na al de sportieve onderdelen zou ik tot rust komen om iedereen die me heeft gesteund en Kika heeft gesponsord te belonen voor het geduld. Ik heb echter nog niet de rust kunnen vinden om het boekje te schrijven. Intussen ben ik er wel mee begonnen, en ik beloof je dat het na de vakantie (jawel, we gaan naar Kroatixeb) af is. Daar, aan de Adriatische kust, moet ik toch rust kunnen vinden?

Je hoort van me. Nog even geduld en tot horens!

Groeten

Bert

Het is net niet helemaal geworden wat ik ervan had gedacht. Op 26 januari kwamen we met een grote bus aan. Ik ken verder niemand, dus ik red me wel….

Zaterdagmiddag: prachtig ijs en goede berichten over de eerste toertocht van de dag ervoor. Ik ga, nadat ik de spullen op de hotelkamer heb achtergelaten, alvast een stukje schaatsen. Na

50 km

heb ik het wel gezien: het komt allemaal goed!
Je moet je voorstellen: de Weissensee is een meer in Karinthixeb op

930 meter

hoogte van

13 km

lang en maximaal

1,5 km

breed. In "normale" winters wordt daarop een baan aangelegd van

25 km

. 2008 is geen normale winter, wat heet: op een klein deel van het meer is een zigzag-route aangelegd van

16,6 km

. Deze route moeten we dinsdag 12 keer schaatsen en de

200 km

zit erop.
Die zondag begint het te stormen, en niet zomaar: een warme fxf6hnwind waait over het meer om een smeltlaag van

5 cm

water achter te laten. Alles onder

2000 meter

hoogte wat maar enigszins op sneeuw lijkt smelt weg. x91s Maandags wordt het nog warmer en in de namiddag wordt 25 gr C gemeten. Het ijs is een puinhoop geworden. Zo zacht als boter en met veel moeite wordt x92s nachts het water eraf gehaald. Die nacht vriest het overigens wel weer: ca 3 graden en boven het ijs zelfs 6 graden. Het ijs is hard, maar de voorspellingen zijn een zonnige dag met een middagtemperatuur van 15 graden en broos ijs. Ik ga dus snel van start om te voorkomen dat ik het grootste deel in de zon en op het boterzachte ijs moet schaatsen. Na

100 km

(het is inmiddels 11 uur) begint de zon goed door te komen en om 13:00 uur is het ijs een kluunbaan geworden. Als ik

150 km

heb gehad is mijn linkerknie ongeveer 2 maal zo dik als de rechter door een valpartij in de tweede ronde. Aan alle kanten zie ik mensen met bebloede gezichten en pijnlijke armen van het ijs gehaald worden. Ik besluit te stoppen, het wordt me te gevaarlijk. Hier lijkt mijn sportchallenge te eindigen in mineur… Tranen branden in m’n ogen. Ik moet nog 3 km lopen naar het hotel en besef pas na 2 km dat de zon schijnt en dat het eigenlijk heel erg bijzonder is dat ik in Oostenrijk in de zon loop. Morgen bijkomen en donderdag weer proberen te schaatsen, dan gaan we er vrijdag weer voor!

Vrijdagochtend 7:00 uur. Het is vrij koud (ongeveer min 6) en de vooruitzichten zijn goed: het blijft bewolkt en het wordt niet warmer dan

4 a

5 graden. Gisteren nog geprobeerd te schaatsen, dat ging er moeilijk vanwege de knie: ik kan niet meer diep-zitten. Ik stel me in op een duurtocht op halve snelheid. Er schaatst een groep van Wessels-Zeist, onder aanvoering van Kobus Schellevis – ik ken hem nog van vroeger – die belooft me om rond 17:00 uur te finishen als ik in zijn groep blijf. Dat doe ik en na een lange dag schaatsen haal ik rond 17:20 de finish. De sportchallenge zit erop!

Opgelucht, trots en met een leeg gevoel, welke uitdaging moet ik nu nog aangaan? eerst het boekje afmaken, nog wat gedichten schrijven en lekker uitrusten om bij te komen van een toch wel erg druk sportjaar.

Alle sponsoren: bedankt, alle mensen die nog wat willen overmaken: Kika zal jullie dankbaar zijn. Ik wil proberen voor 6 april (mijn verjaardag) de actie te bxebxebindigen, dus : overmaken die bijdrage!!!

Hoe eenzaam kan het zijn in een drukke omgeving? Ik red me altijd wel, maar voor het eerst een week op vakantie zonder Ellen, mijn vrouw, viel me toch tegen. Gelukkig red ik me wel, maar dit keer wel op een heel bijzondere wijze. In het hotel logeerden Annemarie en Marieke, moeder en dochter, die ook in Oostenrijk waren om te schaatsen. Vanaf de eerste dag trokken we samen op en dat was erg gezellig!

Mijn KIKA jasje valt op. Al de eerste zaterdag wordt ik aangesproken door Linda. Zij schaatst voor lucht. Een enorm goed initiatief van een stel dames om geld in te zamelen voor onderzoek naar taaislijmziekte: geweldig! Als ze van mijn sportchallenge voor KIKA hoort, geeft ze me spontaan de inhoud van haar portemonnee. Dat was het zoveelste moment dat ik met de mond vol tanden stond. Linda: bedankt, het boekje komt over enkele weken naar je toe!

Tijdens de barre tocht van dinsdag 29 januari zie ik een aantal mensen van de Monda ploeg schaatsen. Allemaal trouwe schaatsers en x96sters, die fanatiek bezig zijn de toertocht. Zij beloven me een donatie als ik de tocht uitschaats. Het geld moet nog overgemaakt worden, maar het gebaar is groots. Oh ja: dit jaar kan ik helaas niet meer schaatsen in Deventer: door de Weissensee heb ik in mx92n linkervoet wat pezen ontstoken en de voet is doorgezakt door overbelasting en een oude enkelbandblessure. De fysiotherapeut adviseerde me voorlopig niet meer te schaatsenx85 tot ziens in Deventer in seizoen 2008/2009!

Het heeft even geduurd, maar toch nog een bericht over de wintertriathlon te Assen. 27 oktober was het zover. Ik had me erop gericht om een snelle tijd neer te zette. Maak ik de fout om me in te schrijven voor de recreantenversie van de triathlon, even terug rekenen: De start was om 10:00 uur ‘s ochtends. Omdat je uiterlijk een half uur van tevoren moet zijn ingeschreven en ik niet als laatste wilde komen, schreef ik me in om 9:00 uur. Van aankomst op parkeerplaats tot plek inschrijven is 15 minuten. Rijssen – Assen is ongeveer 1,5 uur. Reservetijd voor pech-onderweg 15 minuten. Dat betekende dat ik om 6:30 uur in de auto zat om naar Assen te rijden. Dus om 6:00 uur uit bed, terwijl ik de avond ervoor met de Julixebt en Kim (m’n jongste twee dochters) naar een TV-opname van "Kinderen voor Kinderen" was geweest (natuurlijk is zoiets niet in de buurt van Twente!).

Enfin. Om 10:00 uur klonk het startschot. Het lopen ging lekker, al kan ik nog steeds de spieren in de onderrug/kont voelen vanwege de val in mei (zie bericht over Ronde van Rijssen). Na 48 minuten zitten de 10 km lopen erop en ben ik op de fiets gestapt. Na 15 km kwam de kramp en het besef dat het niet om de tijd gaat maar om het volbrengen. Das eigenlijk leuker en ik kon daardoor zelfs onderweg een praatje aanknopen met medefietsers. De wissel naar het schaatsen ging prima en het schaatsen op de klappers ook. Eigenlijk ben ik best tevreden met 3:18:34 uur, al had ik sneller willen zijn dan vorig jaar (3:11:52). Misschien volgend jaar.

Nog even een compliment aan de organisatie in Assen: fantastisch geregeld. Daarbij dank aan alle vrijwilligers! Echt fijn dat je als atleet zo wordt opgevangen en begeleid. Assen mag trots op jullie zijn.

Nu op naar de Weissensee en daarmee de afronding van de challenge. Ik heb er nu al zin in!

Ruim 235 kilometer door Belgixeb, 3600 hoogtemeters en tientallen bekende en beruchte klimmetjes, wat eet je als toerrijder op zox92n dag?

04:00 uur             opstaan                     3 boterhammen pindakaas/honing

                                                            1 mok koffie (ook ik moet wakker worden)

04:30 x96 05:45      autorit naar Luik        4 boterhammen met pindakaas/pasta

                                                            0,5 liter water

                                                            0,5 liter AA energiedrank

06:00 uur            start                             

06:00 x96 09:45     eerste deel naar Baraque de Fraiture

                                                            0,75 liter water met voeding/zout-poeder (ca 1700 kJ)

10:00                  eerste stop                 blikje rijstepap (dat was lekker, nooit geweten)

                                                            kop koffie

10:15 x96 12:00 tweede deel naar Bastogne

                                                            enkele muslierepen

                                                            0,5 liter water met zoutoplossing (Isostar)

12:15               tweede stop                  banaan

                                                            0,5 liter energiedrank

12:30 x96 15:00 derde deel van Bastogne naar la Redoute, onderweg even gepauzeerd om bij te
                       komen                          enkele muslierepen

                                                            krentenbol

0,75 water met voeding/zout-oplossing

                                                            0,5 liter water

                                                            banaan

                                                            appel

                                                            vlak voor de Wanne een zakje AA-energiegel

15:00 x96 16:15  laatste stuk                    0,5 liter water met zoutoplossing (Isostar)

16:20               finish   

16:45 x96 18:15  thuisrit                           zakje noten

                                                            0,5 liter water

Ik ben vast nog de heerlijke stroopwafels en andere versnaperingen die we bij de stempelposten kregen vergeten, maar dit was het wel zox92n beetje. Ik moet zeggen dat het voldoende was, nl. x92s avonds in Venlo kon ik nog douchen vxf3xf3r het avondeten!

Om 4:00 uur gaat de wekker; ik heb de afgelopen nacht nauwelijks geslapen. Dat slapen gaat de hele week al niet met die gekneusde stuit en ribben. Toch zit ik voor half vijf in de auto en met een ongelooflijk mooie volle maan voor me rijd ik Venlo uit, op naar het zuiden. Vanaf Venlo naar Heerlen kom ik langs Roermond en Geleen. De immense fabrieken van DSM met hun rokende schoorstenen maken de achtergrond steeds grauwer en bieden geen goede voortekenen voor Limburgs Mooiste. Ik ga maar weer eens verzitten, het kussen in m’n rug helpt niet veel.

Aangekomen in het sportpark is het iets over half zes. De mist bedekt de beelden van de opkomende zon in het Limburgs landschap. John, m’n collega-fietser en mede sportchallenger, staat op een andere parkeerplaats en als ik hem gevonden heb is het bijna 6 uur. Verse kleren kun je in de auto achterlaten, want we rijden eerst de zware rode lus van 150 km en voor 13:00 uur moet je aan de blauwe lus van 100 km zijn begonnen. Tussendoor kom je weer langs de auto.

Het is nog even mistig, maar als we goed en wel op weg zijn, en de Eissenbosweg doemt, zijn de contouren van de klimpartij duidelijk te herkennen in de achtergrond. De DSM-fabrieken zijn allang vergeten. Dit is Limburg op z’n mooist. Met bordjes worden de genummerde hellingen aangekondigd: hoogteprofiel, lengte en gemiddeld stijgingspercentage worden vooraf kenbaar gemaakt. Bij de steilere hellingen word ik me er extra van bewust dat heel erg veel spieren die je met het fietsen gebruikt naar de onderrug lopen. Het klimwerk is een pijnlijke aangelegenheid. Dalen gaat alleen staand op de pedalen en na 3 uur fietsen begin ik aan m’n eerste paracetamols.

Iets voor enen hebben we de rode lus gehad. Een paar keer hebben we een bordje gemist, zodat de teller op 162 km staat na de rode lus. Als het er bij de blauwe lus ook zo aan toe gaat met het aantal hellingen, dan haak ik af….. eeehmm Kika…. of toch maar niet.

We hebben de puf niet om ons om te kleden, de blauwe lus kan ook wel in de bezwete kleren. Het lijkt of John steeds sneller gaat rijden naarmate hij meer kilometers heeft gefietst. Wat heeft die jongen een bereconditie! Als we een aantal renners inhalen, trekken we de laatste 80 km samen op. Gezellig, zo zie je maar weer dat fietsen verbroederd. Om 18:00 uur, exact 12 uur na vertrek, zijn we bij de finish. Roman Packbier, de loper van ons triathlongroepje (zie website sportchallenge) heeft alleen de rode lus gefietst en wacht ons bij de finish op. Ik heb het zout in korrels op m’n voorhoofd staan. Blij dat deze tocht achter de rug is, nu maar eerst verder herstellen en over 10 weken Luik-Bastenaken-Luik fietsen. Ik heb er nu al zin in!

Nog nooit zo’n slechte voorbereiding gehad! Wat is er gebeurd? Afgelopen zaterdag was er zo’n kermiskoers in Rijssen. Je kent het wel: met 50 jongens met ongeschoren benen (lees: zonder licentie) 25 rondjes rond de kerk (in Rijssen nota bene kunnen ze een parcours vinden zonder dat je om een kerk rijdt) en dan kijken wie als eerste bij de meet is. Ellen had al haar bedenkingen….

Het ging goed tot de 500 meter voor de streep. Met 45 km/uur over de Kaempe (jaja, in Rijssen hebben we ook straatnamen in het plat) maakt xe9xe9n van de deelnemers een onverwachte beweging en de laatste helft van het peleton valt over elkaar heen. Helaas zat ik net vooraan in de tweede helft. Resultaat: gekneusde stuit en onderrug, gekneusde ribben rechts, schaafwonden en blauwe plekken over het hele lijf en nog diverse andere beschadigingen, zoals verbogen stuur, kapot zadel en voorwiel krom.

In het ziekenhuis vond men dat ik eigenlijk niet in Limburg kon fietsen, maar nadat ik vertelde dat het voor Kika was, kreeg ik wat adviezen over pijnbestrijding en snelle genezing. Met een anti-tetanusspuit in m’n arm mocht ik weer naar huis. Zo werd ik doorverwezen naar Rob Harmeling (jawel, die van 1988!!!) voor zijn wondere sportsbalm, een verkoelende gel voor snel herstel van spierblessures. Goed spul! Voor meer info: sportsbalm.

De fiets leverde ik af bij Bloemendal Fietsplus. Hans kent het doel waarvoor ik sport, en nadat hij de schade had opgenomen doneerde hij de reparatie aan Kika. Hij maakt de fiets en ik maak een bedrag over aan Kika.

Het is nu donderdag. Gisteren heb ik voorzichtig wat gefietst op mijn ATB. Dat ging goed, maar het is wel een full suspension (dus met achtervering). Zaterdag maar kijken hoe het gaat, voorzichtig beginnen en een doos met paracetamol in de bidon oplossen en tot die tijd smeren met het spul van Rob Harmeling. De KNMI is positief over zaterdag: 23 graden en weinig wind. God zij dank kan ik nog fietsen. Het had veel gekker kunnen gaan.

Oh ja. Ik heb Ellen gevraagd om foto’s te maken van m’n beschadigde lijf. Als ik het ooit weer in m’n hoofd haal om mee te doen aan een dergelijke wedstrijd, laat zij me die foto’s zien.

Onderdeel                           datum         status       tijd

Elfstedentocht Weissensee    nnb             afgelast*

Marathon van Rotterdam        15 april         gehaald     3:46:16**

Limburgs Mooiste                  2 juni           gehaald    10:36:00

Luik-Bastenaken-Luik            11 augustus gehaald      9:45:00

Wintertriathlon Assen             27 oktober   gehaald     3:18:34

Elfstedentocht Weissensee    2 februari 2008  gehaald   10:20:40

* Omdat de Elfstedentocht op de Weissesee in 2007 werd afgelast, wordt dit onderdeel verplaatst naar begin 2008

** ingekorte versie in verband met hitte, in werkelijkheid zo’n 37 km gelopen

Tussenstand financixebn per 25 februari 2008: ca x80 1750,00 (namens KIKA alvast bedankt!)

Hoe hoog wordt het bedrag dat na de 11-stedentocht in 2008 aan KIKA wordt overgemaakt?